पाऊस.. सर्वार्थाने कोसळणारा!

-

पाऊस 


पावसाची कविता की, 

कवितांचा पाऊस 

बेभान मनाचा उसळता, 

आठवणींचा पाऊस..


कडाडत्या विजांचा, 

शब्द वेदनेचा पाऊस 

गहिवरल्या भावनांचा, 

चिंब भिजलेला पाऊस..


कोंडलेल्या मनाचा, 

ओल्या जखमांचा पाऊस 

अवकाळी कोसळणारा, 

शब्दगारांचा पाऊस..


आभाळ भरून आलेला 

नेत्र धारांचा पाऊस

प्रेयसीला साद घालणारा,

व्याकुळ मनाचा पाऊस..


सैरभैर विचारांचा,

गोंधळलेला पाऊस 

मृदगंधातून अंकुरित होणारा,

सृजन सोहळ्याचा पाऊस..!


                                           - तेजश्री शिंदे 





Comments

  1. Anonymous17 July 2023 at 11:55

    1 ch number...kiti artha ahe ya pausat....
    Ka nahi paus aavdava ..
    Mast mam

    ReplyDelete
  2. Anonymous17 July 2023 at 11:57

    Very nice Kavita, मनातील भावनांचा कोसळणारा पाऊस पडतो

    ReplyDelete
  3. Anonymous17 July 2023 at 12:05

    कोसळणाऱ्या पावसातून मनाचा भावनांचा उद्रेक झालेला आहे, अतिशय सुंदर अशा विचारांच्या भावनांच्या साखळीचा बोध निर्माण होतो, मनात दडपून ठेवलेल्या भावनेचा या कवितेतून उद्रेक झालेला आहे

    ReplyDelete
  4. Anonymous17 July 2023 at 13:15

    सुरेख , खूप छान कविता. प्रत्येक कडव वाचताना त्या कडव्यात शब्दबद्ध झालेला पाऊस नजरेस येत होता. किती विविध प्रकारचा पाऊस असू शकतो हे या कवितेत दिसून आले. या प्रत्येक पावसात प्रत्येक माणूस कधी ना कधी एकदा नक्की भिजलेला असतो. सहज सोपे शब्द पण प्रत्येक शब्दाची जागा अचूक आहे आणि जसजसे एक एक कडवे वाचत जातो त्यात आपण हरवून जातो आणि मनातून चिंब भिजण्याचा पुरेपूर आनंद घेतो.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Tejashri Shinde 17 July 2023 at 13:17

      धन्यवाद सौरभदा 😊

      Delete
  5. Anonymous17 July 2023 at 18:00

    Khup sunder Teju

    ReplyDelete
  6. Anonymous17 July 2023 at 19:44

    पाऊसाची कविता, खूप छान teju,

    पाऊस आणि त्याचे सगळे प्रकार, यांची आणि मानवी भावना आणि विचार यांची सांगड अगदी छान प्रकारे घातली आहेस. पावसाची स्थिती आणि आणि त्याला जुळणारी अनुकूल अशी मनस्थिती यांना जोडून सुंदर लिखाण केले आहेस. वाचताना सुद्धा त्या दोन्हींचा म्हणजे पावसाची स्थिती आणि आपली मनस्थिती यांचा चलचित्र मनात आपसूकच तयार होतो. पुन्हा तेच अगदी सरळ सोपी वाटणारी आर्त मर्म दडलेली कविता. जितका वेळ घेतला असेल या कवितेने तुझा तो सार्थकी लागला असे समज.. खूप छान teju..

    ReplyDelete
    Replies
    1. Tejashri Shinde 17 July 2023 at 20:26

      अनेक धन्यवाद अझहर! पावसाने आपल्या सगळ्यांच्याच आठवणींचा कप्पा ओतप्रोत भरलेला आहे. पाऊस हा आपण वेगवेगळ्या प्रकारे अनुभवला आहे.. त्या सर्व अनुभवांचा सार म्हणजे ही कविता.

      Delete
  7. Akshay@199417 July 2023 at 21:29

    खूप छान जमली आहे कविता. आमच्या मनात क्षणभर का होईना भावनांचा पाऊस पडला आणि मनाला गारवा मिळाला. आमच्या मनाला असाच शब्दांचा गारवा आपल्या कविता मार्फत मिळत राहो हीच अपेक्षा.

    ReplyDelete
  8. Anonymous18 July 2023 at 01:47

    Nice 🙏

    ReplyDelete
  9. Anonymous9 October 2023 at 12:01

    कवितेतील शब्द खऱ्या अर्थानं मनाला भिजवून गेले.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

अलक ( एक सुंदर लेखनप्रकार )

-
Image
  अलक   क्षण, सावली आणि न बोललेल्या भावनांचा लेखनप्रकार (प्रस्तावना)                काही क्षण असे असतात, की ते घडत असतानाच आपल्याला कळतं....हे साधे क्षण नाहीत. त्यांच्यात एक हलकीशी थरथर असते, नजरेला न दिसणारी पण मनाला जाणवणारी. असे क्षण शब्दांच्या हाती लागत नाहीत,  ते फक्त आपल्या संवेदनांच्या काठावर विसावतात. त्या क्षणांची नाजूकता, त्यात दडलेली अस्पष्ट ओढ, आणि त्यातून उठणारा धूसर उजेड...हे सर्व पकडण्याचा प्रयत्न म्हणजेच अलक .               अलक हे साहित्याच्या धुळकट मार्गावर उभं असलेलं एक शांत, सूक्ष्म, मितभाषी रूप, जिथे शब्दांपेक्षा जास्त "अर्थ" त्यांच्या मधल्या शांत जागेतून जन्म घेतो.               अलक हा एक स्वतंत्र लेखनप्रकार आहे - निबंध नाही, कविता नाही, आणि कथा तर अजिबात नाही. तो या तिन्हींच्या सीमारेषांवर उभा राहून तिन्हींच्या सौंदर्याची एक वेगळीच छटा बाळगतो. अलकात लेखक भावना थेट उघड करीत नाही, तो फक्त एक चिन्ह देतो, एक हलकीशी प्रतिमा देतो. वाचक त्या प...
Read more

अजूनही भटकते आहे..(गझल)

-
Image
अजूनही भटकते आहे.. तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे… तुझ्या ओठांवरती उमटला शांततेचा शहारा, मी मात्र स्वरांच्या खोल तळात बुडते आहे… तू विरलेले धुके, मी दवबिंदू तुझ्या शोधात, पहाटेच्या उन्हातही अलगद सांडते आहे… मनाच्या किनाऱ्यावर तुझे शब्द तरंगले, मी प्रत्येक लहरीत तुझा भाव शोधते आहे… तुझ्या आठवांचा गंध दरवळतो अजूनही, मी सावलीसारखी तुझ्यामागे झुरते आहे… तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे…           - तेजश्री शिंदे ✍️ 
Read more

माणूस ओळखून ठार मारले गेले.

-
Image
माणूस ओळखून ठार मारले गेले. आता माणूस असणं धोकादायक झालंय... जिवंत असताना मृत्यूसाठी पात्र ठरवायचं काम एका नावाने, एका धर्माने, एका प्रश्नाने होतंय. "तुमचं नाव काय?" हा प्रश्न आता तुमचं आयुष्य ठरवतो. पण उत्तरात 'माणूस' म्हटलं, तर त्या उत्तरालाच गोळी घातली जाते. कधी वाटायचं की "माणूस" ही ओळख पुरेशी आहे... पण हल्ली तीच ओळख जीवघेणी ठरते आहे. डोळ्यांत आता ममत्व नाही, माणुसकीचा ओलावा नाही.. तिथं आहे फक्त एक थंड तपासणी. एखाद्या सीसीटीव्हीसारखी नजर — जी सतत विचारते, "तू कोण? कुठल्या बाजूचा?" आणि त्या प्रश्नाचं उत्तर मिळेपर्यंत प्रत्येक स्पंदनाला संशयाच्या नजरेनं पाहिलं जातं. ज्यांनी डोंगरात फुलं शोधायला पाय ठेवले, त्यांच्या हातात अखेर तिरडीचे हार आले. ज्यांनी थोडा निवांत श्वास घ्यावा म्हणून हिरव्याकंच हिरवळीत पाऊल ठेवलं, त्यांचं शेवटचं छायाचित्र गेल्या बातम्यांमध्ये "अपरिचित मृतदेह" म्हणून दाखवलं गेलं. त्या फोटोत दिसणाऱ्या पोरीच्या डोळ्यांत न शांतता आहे, न अश्रू — तिथं आहे एक भेसूर थांबलेली वेळ, जी किंकाळीत व्यक्त न होता...
Read more