petals of my own.. अर्थात "स्वत:साठी फुललेले प्रेम"

-

 

petals of my own.. 


I no longer wait for someone

to place beauty in my hands.

I gather petals of my own choosing,

soft, vibrant, alive.


Love is not a quiet yearning,

not a wish upon distant stars.

It is the gentle act of giving,

the courage to bloom for oneself.


I do not wait.

I do not long.

I grow.

And that is enough.

                                 

                                                          -TejashriShinde✍️


"स्वत:साठी फुललेले प्रेम"

ही कविता आत्म-प्रेम, स्वावलंबन आणि स्वतःची कदर करण्याच्या सुंदर विचारातून स्फुरली आहे. आपल्याला दुसऱ्याच्या प्रेमाची प्रतीक्षा करण्याची आवश्यकता नाही. प्रेम ही एक कृती आहे जी आपल्याला स्वतःच्या हाती असलेल्या सौंदर्याच्या आणि प्रेमाच्या किमतीची जाणीव करून देते. या कवितेत स्वप्न आणि कधीकधी विसरलेली ओढ याची आठवण करून देण्याचा प्रयत्न केला आहे, पण त्याचा मुख्य संदेश असा आहे की, "मी वाढते आहे आणि हेच माझ्यासाठी पुरेसं आहे."


Comments

  1. Anonymous6 February 2025 at 16:13

    अगर प्रतीक्षा सीमा से अधिक हो जाये, तो मिलने का मोह धीरे धीरे खत्म हो जाता हे..!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Anonymous6 February 2025 at 16:18

      अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद!

      आपल्या विचारांसोबत मी पूर्णपणे सहमत आहे. खूप वेळ प्रतीक्षा केल्याने कधीकधी आशा आणि इच्छा कमी होऊ शकतात. परंतु, कवितेत जशी म्हटले आहे, आपण स्वतःला फुलवायला शिकल्यावर, बाह्य गोष्टींची प्रतीक्षा थांबवून, आपले स्वतःचे प्रेम आणि वाढ अधिक महत्त्वाची होऊ लागते.😊😊

      Delete
  2. Anonymous6 February 2025 at 16:15

    Your reflection on self-love and growth is truly inspiring. It's a beautiful reminder that we hold the power to create our own beauty and love from within. By embracing ourselves and nurturing our inner garden, we unlock a profound sense of fulfillment and joy. Your journey towards becoming your own muse is a testament to the strength and resilience of the human spirit. Thank you for sharing this empowering perspective; it resonates deeply and encourages us all to look inward to find the treasures we seek.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Anonymous6 February 2025 at 18:57

      Thank you for your thoughtful words! I am glad this perspective resonated with you. Self-love and growth truly hold the power to transform our lives.☺️☺️

      Delete
  3. सुचित्रा6 February 2025 at 17:35

    आत्मपरीक्षण करायला लावणारी कविता आहे आणि प्रेमासाठी पण आत्मनिर्भर असायला हवे हे आठवण करून देणारी...

    ReplyDelete
  4. Khushiyan❤6 February 2025 at 17:39

    Your self love and self respect makes us teach more of life importance

    ReplyDelete
  5. Anonymous6 February 2025 at 18:24

    awesome

    ReplyDelete
  6. SK6 February 2025 at 19:07

    The message beautifully captures the essence of personal empowerment and the importance of self-acceptance. Self-care is the foundation for a fulfilling and joyful life. Embracing self-love leads to a deeper understanding of our true potential and fosters growth, ultimately unlocking a more positive and enriched life experience.

    ReplyDelete
  7. Anonymous6 February 2025 at 19:56

    👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻.......so true for every individual to follow to make their life mesmerizing, beautiful and worth living ❤️❤️❤️❤️❤️. Superb

    ReplyDelete
  8. Anonymous7 February 2025 at 08:50

    Very well written......

    ReplyDelete
  9. Dnyaneshwar Jadhav7 February 2025 at 12:02

    Love is heart 💕, isn't part of life 🧬

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

अलक ( एक सुंदर लेखनप्रकार )

-
Image
  अलक   क्षण, सावली आणि न बोललेल्या भावनांचा लेखनप्रकार (प्रस्तावना)                काही क्षण असे असतात, की ते घडत असतानाच आपल्याला कळतं....हे साधे क्षण नाहीत. त्यांच्यात एक हलकीशी थरथर असते, नजरेला न दिसणारी पण मनाला जाणवणारी. असे क्षण शब्दांच्या हाती लागत नाहीत,  ते फक्त आपल्या संवेदनांच्या काठावर विसावतात. त्या क्षणांची नाजूकता, त्यात दडलेली अस्पष्ट ओढ, आणि त्यातून उठणारा धूसर उजेड...हे सर्व पकडण्याचा प्रयत्न म्हणजेच अलक .               अलक हे साहित्याच्या धुळकट मार्गावर उभं असलेलं एक शांत, सूक्ष्म, मितभाषी रूप, जिथे शब्दांपेक्षा जास्त "अर्थ" त्यांच्या मधल्या शांत जागेतून जन्म घेतो.               अलक हा एक स्वतंत्र लेखनप्रकार आहे - निबंध नाही, कविता नाही, आणि कथा तर अजिबात नाही. तो या तिन्हींच्या सीमारेषांवर उभा राहून तिन्हींच्या सौंदर्याची एक वेगळीच छटा बाळगतो. अलकात लेखक भावना थेट उघड करीत नाही, तो फक्त एक चिन्ह देतो, एक हलकीशी प्रतिमा देतो. वाचक त्या प...
Read more

अजूनही भटकते आहे..(गझल)

-
Image
अजूनही भटकते आहे.. तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे… तुझ्या ओठांवरती उमटला शांततेचा शहारा, मी मात्र स्वरांच्या खोल तळात बुडते आहे… तू विरलेले धुके, मी दवबिंदू तुझ्या शोधात, पहाटेच्या उन्हातही अलगद सांडते आहे… मनाच्या किनाऱ्यावर तुझे शब्द तरंगले, मी प्रत्येक लहरीत तुझा भाव शोधते आहे… तुझ्या आठवांचा गंध दरवळतो अजूनही, मी सावलीसारखी तुझ्यामागे झुरते आहे… तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे…           - तेजश्री शिंदे ✍️ 
Read more

माणूस ओळखून ठार मारले गेले.

-
Image
माणूस ओळखून ठार मारले गेले. आता माणूस असणं धोकादायक झालंय... जिवंत असताना मृत्यूसाठी पात्र ठरवायचं काम एका नावाने, एका धर्माने, एका प्रश्नाने होतंय. "तुमचं नाव काय?" हा प्रश्न आता तुमचं आयुष्य ठरवतो. पण उत्तरात 'माणूस' म्हटलं, तर त्या उत्तरालाच गोळी घातली जाते. कधी वाटायचं की "माणूस" ही ओळख पुरेशी आहे... पण हल्ली तीच ओळख जीवघेणी ठरते आहे. डोळ्यांत आता ममत्व नाही, माणुसकीचा ओलावा नाही.. तिथं आहे फक्त एक थंड तपासणी. एखाद्या सीसीटीव्हीसारखी नजर — जी सतत विचारते, "तू कोण? कुठल्या बाजूचा?" आणि त्या प्रश्नाचं उत्तर मिळेपर्यंत प्रत्येक स्पंदनाला संशयाच्या नजरेनं पाहिलं जातं. ज्यांनी डोंगरात फुलं शोधायला पाय ठेवले, त्यांच्या हातात अखेर तिरडीचे हार आले. ज्यांनी थोडा निवांत श्वास घ्यावा म्हणून हिरव्याकंच हिरवळीत पाऊल ठेवलं, त्यांचं शेवटचं छायाचित्र गेल्या बातम्यांमध्ये "अपरिचित मृतदेह" म्हणून दाखवलं गेलं. त्या फोटोत दिसणाऱ्या पोरीच्या डोळ्यांत न शांतता आहे, न अश्रू — तिथं आहे एक भेसूर थांबलेली वेळ, जी किंकाळीत व्यक्त न होता...
Read more