Unspoken Story...A gray shade of relationship!

-

 Unspoken Story...


In the quiet corners

our shared existence, 

A secret bond weaves 

its delicate persistence. 


Unseen by the world, 

yet deeply felt within, 

Our connection thrives, 

where words begin.


Silent exchanges, 

more profound than speech, 

In the secrecy we find, 

a love unique. 


No labels, no names,

just a quiet flame, 

Igniting our souls, 

a passion untamed.


Through veiled encounters 

and stolen glances, 

Our secret entwines, 

taking chances. 


A story unspoken, 

in whispers untold, 

In the clandestine, 

our emotions unfold.


                                       -Tejashri Shinde




Comments

  1. Anonymous3 January 2024 at 21:52

    Every word of this poem perfectly explained unspoken emotions or the sound of silence .. hats off to you Di 🙏😘

    ReplyDelete
  2. Anonymous3 January 2024 at 21:56

    Awesome words...and deep feelings

    ReplyDelete
  3. Anonymous3 January 2024 at 21:57

    Nice description of silent love

    ReplyDelete
  4. Anonymous3 January 2024 at 21:57

    The rhythm of the poem enhances its readability, making it engaging and allowing the reader to smoothly navigate through the verses...!😀

    ReplyDelete
  5. Anonymous3 January 2024 at 21:59

    The poem effectively conveys deep emotions.

    ReplyDelete
  6. Anonymous3 January 2024 at 22:01

    Hey... Teju... khup cchan lihili aahes kavita.

    ReplyDelete
  7. Anonymous3 January 2024 at 22:07

    Simply wow...!

    ReplyDelete
  8. Anonymous3 January 2024 at 22:07

    Teju......Your poem talks about love in a way that anyone can get, making it easy for lots of people to relate to.

    ReplyDelete
  9. Anonymous3 January 2024 at 22:07

    Deep Emotions put in words. 👏

    ReplyDelete
  10. Anonymous3 January 2024 at 22:13

    The way you say things is just really nice and paints a pretty picture....!😍

    ReplyDelete
  11. Anonymous4 January 2024 at 06:51

    Well articulated and very well phrased strings of feelings and emotions...keep writing ...it's a gift of gab and you r blessed to pen down such a beautiful poem....
    Best wishes...rajesh

    ReplyDelete
  12. Anonymous4 January 2024 at 08:03

    The idea of no labels or names adds a mysterious touch, leaving room for readers to interpret and connect with the emotions... superb mam.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Tejashri Shinde 4 January 2024 at 19:24

      Every person has an unspoken Story...and I glad to hear that my poetry connect with your emotions 😊🙏

      Delete
  13. Anonymous4 January 2024 at 08:06

    Very well expressed...keep writting

    ReplyDelete
  14. Anonymous4 January 2024 at 08:12

    Heart touching..!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

अलक ( एक सुंदर लेखनप्रकार )

-
Image
  अलक   क्षण, सावली आणि न बोललेल्या भावनांचा लेखनप्रकार (प्रस्तावना)                काही क्षण असे असतात, की ते घडत असतानाच आपल्याला कळतं....हे साधे क्षण नाहीत. त्यांच्यात एक हलकीशी थरथर असते, नजरेला न दिसणारी पण मनाला जाणवणारी. असे क्षण शब्दांच्या हाती लागत नाहीत,  ते फक्त आपल्या संवेदनांच्या काठावर विसावतात. त्या क्षणांची नाजूकता, त्यात दडलेली अस्पष्ट ओढ, आणि त्यातून उठणारा धूसर उजेड...हे सर्व पकडण्याचा प्रयत्न म्हणजेच अलक .               अलक हे साहित्याच्या धुळकट मार्गावर उभं असलेलं एक शांत, सूक्ष्म, मितभाषी रूप, जिथे शब्दांपेक्षा जास्त "अर्थ" त्यांच्या मधल्या शांत जागेतून जन्म घेतो.               अलक हा एक स्वतंत्र लेखनप्रकार आहे - निबंध नाही, कविता नाही, आणि कथा तर अजिबात नाही. तो या तिन्हींच्या सीमारेषांवर उभा राहून तिन्हींच्या सौंदर्याची एक वेगळीच छटा बाळगतो. अलकात लेखक भावना थेट उघड करीत नाही, तो फक्त एक चिन्ह देतो, एक हलकीशी प्रतिमा देतो. वाचक त्या प...
Read more

अजूनही भटकते आहे..(गझल)

-
Image
अजूनही भटकते आहे.. तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे… तुझ्या ओठांवरती उमटला शांततेचा शहारा, मी मात्र स्वरांच्या खोल तळात बुडते आहे… तू विरलेले धुके, मी दवबिंदू तुझ्या शोधात, पहाटेच्या उन्हातही अलगद सांडते आहे… मनाच्या किनाऱ्यावर तुझे शब्द तरंगले, मी प्रत्येक लहरीत तुझा भाव शोधते आहे… तुझ्या आठवांचा गंध दरवळतो अजूनही, मी सावलीसारखी तुझ्यामागे झुरते आहे… तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे…           - तेजश्री शिंदे ✍️ 
Read more

माणूस ओळखून ठार मारले गेले.

-
Image
माणूस ओळखून ठार मारले गेले. आता माणूस असणं धोकादायक झालंय... जिवंत असताना मृत्यूसाठी पात्र ठरवायचं काम एका नावाने, एका धर्माने, एका प्रश्नाने होतंय. "तुमचं नाव काय?" हा प्रश्न आता तुमचं आयुष्य ठरवतो. पण उत्तरात 'माणूस' म्हटलं, तर त्या उत्तरालाच गोळी घातली जाते. कधी वाटायचं की "माणूस" ही ओळख पुरेशी आहे... पण हल्ली तीच ओळख जीवघेणी ठरते आहे. डोळ्यांत आता ममत्व नाही, माणुसकीचा ओलावा नाही.. तिथं आहे फक्त एक थंड तपासणी. एखाद्या सीसीटीव्हीसारखी नजर — जी सतत विचारते, "तू कोण? कुठल्या बाजूचा?" आणि त्या प्रश्नाचं उत्तर मिळेपर्यंत प्रत्येक स्पंदनाला संशयाच्या नजरेनं पाहिलं जातं. ज्यांनी डोंगरात फुलं शोधायला पाय ठेवले, त्यांच्या हातात अखेर तिरडीचे हार आले. ज्यांनी थोडा निवांत श्वास घ्यावा म्हणून हिरव्याकंच हिरवळीत पाऊल ठेवलं, त्यांचं शेवटचं छायाचित्र गेल्या बातम्यांमध्ये "अपरिचित मृतदेह" म्हणून दाखवलं गेलं. त्या फोटोत दिसणाऱ्या पोरीच्या डोळ्यांत न शांतता आहे, न अश्रू — तिथं आहे एक भेसूर थांबलेली वेळ, जी किंकाळीत व्यक्त न होता...
Read more