शब्दांचा खेळ सख्या.. (कविता)

-


शब्दांचा खेळ सख्या..


का रे उगाचा हा, शब्दांचा खेळ सख्या

भावनांनी जडलेला, उसना दे श्वास सख्या


तुझ्या परिस स्पर्शाने, दरवळतो देह सख्या

उमललेल्या त्या फुलास, भ्रमराचा ध्यास सख्या


तुझ्या अबोल प्रितीला, इंद्रधनू पुल सख्या

त्या गुलाबी रात्रींचा, जीवघेणा भास सख्या


जाणीवांच्या गंधाने, दे स्मृतींना छेद सख्या

स्वप्नांच्या दुनियेला, मोहरूपी कास सख्या


का रे उगाचा हा, शब्दांचा खेळ सख्या

                                                    -तेजश्री शिंदे 

Comments

  1. Anonymous13 November 2023 at 23:16

    Mastttt👌

    ReplyDelete
  2. Anonymous14 November 2023 at 05:59

    Khup chan

    ReplyDelete
  3. Anonymous14 November 2023 at 06:09

    एकदम मस्त

    ReplyDelete
  4. Anonymous14 November 2023 at 06:58

    Romantic poetry...😍👌👌

    ReplyDelete
  5. Anonymous14 November 2023 at 07:02

    काही म्हण तेजू...तुझ्या इतर कवितांपेक्षा रोमॅटिक कविता या अतिशय तरल भावांसह व्यक्त होतात.. सरळ काळजात हात घालणार्या.😍😍😍😍👌👌

    ReplyDelete
  6. Anonymous14 November 2023 at 07:03

    Superb words

    ReplyDelete
  7. Anonymous14 November 2023 at 07:43

    Khupach cchan

    ReplyDelete
  8. Satish14 November 2023 at 07:51

    मस्त मस्त मस्त

    ReplyDelete
  9. Anonymous14 November 2023 at 08:04

    Lovely words with lots off romantic feelings

    ReplyDelete
  10. Anonymous14 November 2023 at 08:04

    खुप छान आहे कविता

    ReplyDelete
  11. Anonymous14 November 2023 at 08:13

    अप्रतिम ***

    ReplyDelete
  12. Prashant Gawali14 November 2023 at 08:15

    अप्रतिम ****

    ReplyDelete
  13. तेजप्रित14 November 2023 at 08:32

    मी एकटाच माझा असतो कधीकधी,
    गर्दीत भोवतीच्या नसते कधीकधी

    येथे न ओळखीचे कोणीच राहिले
    होतात भास मजला तुमच्या लेखणीचे नुसते कधीकधी...

    ReplyDelete
  14. Anonymous14 November 2023 at 09:32

    Khoob chhaaaan 🤗

    ReplyDelete
  15. Anonymous14 November 2023 at 22:42

    खूप छान तेजू....एकदा वाचली आणि पुन्हा पुन्हा वाचण्याची इच्छा झाली नाही, असे कधी होत नाही..
    वाह,
    उसना श्वास भावनांचा,

    तो स्पर्श परिसाचा,
    तो दरवळ
    अप्रतिम खेळ शब्दांचा
    -अझहर

    ReplyDelete
  16. Anonymous14 November 2023 at 22:45

    भावनांनी जडलेला उसना दे श्वास सख्या.. कसली सुंदर ओळ आहे 😍😍😍👌👌👌

    ReplyDelete
  17. Anonymous14 November 2023 at 22:51

    ✨❤️😍

    क्या मैं तुमसे कभी मिल पाऊंगा?

    तुमसे मुलाकात कि एक शाम जरूर चाहूंगा
    जब मै तुमसे मिलने तुम्हारे शहर आऊंगा..
    शायद उस शाम तुम खामोश हि रह जाओ.
    पर मैं तो मेरी पूरी दास्ताँ सुनाऊंगा|
    शायद मुझमे आँखे मिलाने तक कि भी हिम्मत ना हो,
    पर मैं तुम्हे एक बार गले लगाना चाहूंगा,
    था जिस सफर में मै तन्हा अब तक..
    आगे उसमे तुम्हारा साथ चाहूंगा..
    जब थक जाएंगे तुम्हारे कान मेरी बातों से.
    तुम्हारी सादगी बयाँ कर सके मैं वो गीत गाउँगा..
    क्या है और वक़्त तुम्हारे पास?
    तो मै तुमसे दिल की एक बात कहना चाहूंगा..
    जब देखा था तुम्हे मैने पहली दफ़ा...
    वो बीते लम्हे दोहराऊंगा..
    तुम बस इस बार चुप-चाप सुनती रहना
    क्योंकि मैं वो हर एक पल दोहराऊंगा ..
    उन तन्हाइयो मे सुने सभी नग़में गाउँगा|
    पर डर है कि, आज फिर मेरी आँखें खुल जायेंगी
    आज फिर ये सपना टूट जायेगा..
    और आज फिर मैं अकेला ही रह जाऊंगा|
    👉क्या मैं तुमसे कभी मिल पाऊंगा ?

    ReplyDelete
  18. Anonymous15 November 2023 at 08:52

    भावनांनी ओतप्रोत भरलेला सुंदर शब्दांचा खेळ 👌🏻👌🏻👌🏻👍🏻👍🏻👍🏻

    ReplyDelete
  19. सुचित्रा15 November 2023 at 12:11

    सुंदर .. तुझ्या शब्दांच्या खेळाने आम्ही सगळे घायाळ झालो आहोत..

    ReplyDelete
  20. सुचित्रा15 November 2023 at 12:13

    सुंदर.. तुझ्या शब्दांच्या खेळाने आम्ही सगळे घायाळ झालो आहोत..

    ReplyDelete
  21. Anonymous16 November 2023 at 06:49

    Ha khel shwasancha ki bhavnecha ... ki eka anamik odhicha ?

    ReplyDelete
  22. Anonymous23 February 2024 at 00:22

    Awesome words....

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

अलक ( एक सुंदर लेखनप्रकार )

-
Image
  अलक   क्षण, सावली आणि न बोललेल्या भावनांचा लेखनप्रकार (प्रस्तावना)                काही क्षण असे असतात, की ते घडत असतानाच आपल्याला कळतं....हे साधे क्षण नाहीत. त्यांच्यात एक हलकीशी थरथर असते, नजरेला न दिसणारी पण मनाला जाणवणारी. असे क्षण शब्दांच्या हाती लागत नाहीत,  ते फक्त आपल्या संवेदनांच्या काठावर विसावतात. त्या क्षणांची नाजूकता, त्यात दडलेली अस्पष्ट ओढ, आणि त्यातून उठणारा धूसर उजेड...हे सर्व पकडण्याचा प्रयत्न म्हणजेच अलक .               अलक हे साहित्याच्या धुळकट मार्गावर उभं असलेलं एक शांत, सूक्ष्म, मितभाषी रूप, जिथे शब्दांपेक्षा जास्त "अर्थ" त्यांच्या मधल्या शांत जागेतून जन्म घेतो.               अलक हा एक स्वतंत्र लेखनप्रकार आहे - निबंध नाही, कविता नाही, आणि कथा तर अजिबात नाही. तो या तिन्हींच्या सीमारेषांवर उभा राहून तिन्हींच्या सौंदर्याची एक वेगळीच छटा बाळगतो. अलकात लेखक भावना थेट उघड करीत नाही, तो फक्त एक चिन्ह देतो, एक हलकीशी प्रतिमा देतो. वाचक त्या प...
Read more

अजूनही भटकते आहे..(गझल)

-
Image
अजूनही भटकते आहे.. तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे… तुझ्या ओठांवरती उमटला शांततेचा शहारा, मी मात्र स्वरांच्या खोल तळात बुडते आहे… तू विरलेले धुके, मी दवबिंदू तुझ्या शोधात, पहाटेच्या उन्हातही अलगद सांडते आहे… मनाच्या किनाऱ्यावर तुझे शब्द तरंगले, मी प्रत्येक लहरीत तुझा भाव शोधते आहे… तुझ्या आठवांचा गंध दरवळतो अजूनही, मी सावलीसारखी तुझ्यामागे झुरते आहे… तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे…           - तेजश्री शिंदे ✍️ 
Read more

माणूस ओळखून ठार मारले गेले.

-
Image
माणूस ओळखून ठार मारले गेले. आता माणूस असणं धोकादायक झालंय... जिवंत असताना मृत्यूसाठी पात्र ठरवायचं काम एका नावाने, एका धर्माने, एका प्रश्नाने होतंय. "तुमचं नाव काय?" हा प्रश्न आता तुमचं आयुष्य ठरवतो. पण उत्तरात 'माणूस' म्हटलं, तर त्या उत्तरालाच गोळी घातली जाते. कधी वाटायचं की "माणूस" ही ओळख पुरेशी आहे... पण हल्ली तीच ओळख जीवघेणी ठरते आहे. डोळ्यांत आता ममत्व नाही, माणुसकीचा ओलावा नाही.. तिथं आहे फक्त एक थंड तपासणी. एखाद्या सीसीटीव्हीसारखी नजर — जी सतत विचारते, "तू कोण? कुठल्या बाजूचा?" आणि त्या प्रश्नाचं उत्तर मिळेपर्यंत प्रत्येक स्पंदनाला संशयाच्या नजरेनं पाहिलं जातं. ज्यांनी डोंगरात फुलं शोधायला पाय ठेवले, त्यांच्या हातात अखेर तिरडीचे हार आले. ज्यांनी थोडा निवांत श्वास घ्यावा म्हणून हिरव्याकंच हिरवळीत पाऊल ठेवलं, त्यांचं शेवटचं छायाचित्र गेल्या बातम्यांमध्ये "अपरिचित मृतदेह" म्हणून दाखवलं गेलं. त्या फोटोत दिसणाऱ्या पोरीच्या डोळ्यांत न शांतता आहे, न अश्रू — तिथं आहे एक भेसूर थांबलेली वेळ, जी किंकाळीत व्यक्त न होता...
Read more