राधा.. स्त्रीत्वाचे स्वातंत्र्य आपल्या जीवनगाथेत सांगणारी लाघवी प्रेयसी!

-

 


राधा 


राधा... जिने मला नेहमीच घातली भुरळ 

संस्कृतीच्या कोणत्याच चौकटीत न बसता..

ती होत राहिली व्यक्त आपल्याच भाव भावनांसह..!


राधा.. जिच्यासाठी कृष्ण होता नेहमीच सखा

तिने कधीच केला नाही अट्टाहास त्याच्या जीवन संगिनीचा 

तिच्या अद्वितीय प्रेमाने अन् निस्सीम भक्तीने 

ती होत राहिली अजरामर कृष्ण प्रेयसी..सखी..राधा..!


राधा.. जिने बदलून टाकल्या सामाजिक संकल्पना 

स्त्री पुरुष संबंधांतील वास्तविक अर्थभेद 

कल्पनाविलासीत वास्तवातील ती मूर्तिमंत स्वरुप 

आपल्याच प्रियकराची आध्यात्मिक भक्त..राधा..!


राधा.. म्हणजे समर्पण 

राधा.. म्हणजे अलौकिक प्रेमगाथा 

राधा.. म्हणजे अद्वैत


राधा.. म्हणजे ती, मी आणि सगळ्याजणीं

ज्या होत जातो व्यक्त राधेच्या वाटेने..

प्रेममय भक्तिरस.. नि कृष्णाच्या बासरीचा सूर..म्हणजे राधा..!


राधा...म्हणजे राधाच..!


                                                        - तेजश्री 




Comments

  1. सुहास बि-हाडे13 January 2023 at 14:59

    राधा म्हणजे समर्पण, अलौकिक प्रेमगाथा आणि अद्वैत...अगदी सहज सोप्या पद्धतीने राधाचे अंतरंग उलगडवून दाखवणारी कविता

    ReplyDelete
  2. Tejashri Shinde 13 January 2023 at 15:15

    Thanks, Suhas!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

अलक ( एक सुंदर लेखनप्रकार )

-
Image
  अलक   क्षण, सावली आणि न बोललेल्या भावनांचा लेखनप्रकार (प्रस्तावना)                काही क्षण असे असतात, की ते घडत असतानाच आपल्याला कळतं....हे साधे क्षण नाहीत. त्यांच्यात एक हलकीशी थरथर असते, नजरेला न दिसणारी पण मनाला जाणवणारी. असे क्षण शब्दांच्या हाती लागत नाहीत,  ते फक्त आपल्या संवेदनांच्या काठावर विसावतात. त्या क्षणांची नाजूकता, त्यात दडलेली अस्पष्ट ओढ, आणि त्यातून उठणारा धूसर उजेड...हे सर्व पकडण्याचा प्रयत्न म्हणजेच अलक .               अलक हे साहित्याच्या धुळकट मार्गावर उभं असलेलं एक शांत, सूक्ष्म, मितभाषी रूप, जिथे शब्दांपेक्षा जास्त "अर्थ" त्यांच्या मधल्या शांत जागेतून जन्म घेतो.               अलक हा एक स्वतंत्र लेखनप्रकार आहे - निबंध नाही, कविता नाही, आणि कथा तर अजिबात नाही. तो या तिन्हींच्या सीमारेषांवर उभा राहून तिन्हींच्या सौंदर्याची एक वेगळीच छटा बाळगतो. अलकात लेखक भावना थेट उघड करीत नाही, तो फक्त एक चिन्ह देतो, एक हलकीशी प्रतिमा देतो. वाचक त्या प...
Read more

अजूनही भटकते आहे..(गझल)

-
Image
अजूनही भटकते आहे.. तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे… तुझ्या ओठांवरती उमटला शांततेचा शहारा, मी मात्र स्वरांच्या खोल तळात बुडते आहे… तू विरलेले धुके, मी दवबिंदू तुझ्या शोधात, पहाटेच्या उन्हातही अलगद सांडते आहे… मनाच्या किनाऱ्यावर तुझे शब्द तरंगले, मी प्रत्येक लहरीत तुझा भाव शोधते आहे… तुझ्या आठवांचा गंध दरवळतो अजूनही, मी सावलीसारखी तुझ्यामागे झुरते आहे… तुला गवसला का रे शेवटचा किनारा? मी लाटांसारखी अजूनही भटकते आहे…           - तेजश्री शिंदे ✍️ 
Read more

माणूस ओळखून ठार मारले गेले.

-
Image
माणूस ओळखून ठार मारले गेले. आता माणूस असणं धोकादायक झालंय... जिवंत असताना मृत्यूसाठी पात्र ठरवायचं काम एका नावाने, एका धर्माने, एका प्रश्नाने होतंय. "तुमचं नाव काय?" हा प्रश्न आता तुमचं आयुष्य ठरवतो. पण उत्तरात 'माणूस' म्हटलं, तर त्या उत्तरालाच गोळी घातली जाते. कधी वाटायचं की "माणूस" ही ओळख पुरेशी आहे... पण हल्ली तीच ओळख जीवघेणी ठरते आहे. डोळ्यांत आता ममत्व नाही, माणुसकीचा ओलावा नाही.. तिथं आहे फक्त एक थंड तपासणी. एखाद्या सीसीटीव्हीसारखी नजर — जी सतत विचारते, "तू कोण? कुठल्या बाजूचा?" आणि त्या प्रश्नाचं उत्तर मिळेपर्यंत प्रत्येक स्पंदनाला संशयाच्या नजरेनं पाहिलं जातं. ज्यांनी डोंगरात फुलं शोधायला पाय ठेवले, त्यांच्या हातात अखेर तिरडीचे हार आले. ज्यांनी थोडा निवांत श्वास घ्यावा म्हणून हिरव्याकंच हिरवळीत पाऊल ठेवलं, त्यांचं शेवटचं छायाचित्र गेल्या बातम्यांमध्ये "अपरिचित मृतदेह" म्हणून दाखवलं गेलं. त्या फोटोत दिसणाऱ्या पोरीच्या डोळ्यांत न शांतता आहे, न अश्रू — तिथं आहे एक भेसूर थांबलेली वेळ, जी किंकाळीत व्यक्त न होता...
Read more