तहान... उभ्या आयुष्याची !

तहान 

कधी वाटतं,

आयुष्य म्हणजे एक संथ वाऱ्यासारखं आहे —

न कळणाऱ्या दिशा,

न निश्चित ठिकाण.

फक्त चालत राहावं लागतं…

कधीकधी स्वतःलाही न समजणाऱ्या पावलांनी.

क्षणभर वाटतं,

"हेच तर पाहिजे होतं!"

आणि पुढच्याच वळणावर

तेच मागे फेकून चालतो आपण…

हातात न सुटलेली ओढ

आणि मनात न पुसलेला प्रश्न घेऊन.

सुख येतं,

अपूर्व आनंदासारखं…

पण थांबत नाही.

दुःख येतं,

मोकळ्या आभाळासारखं…

आणि हक्काने पसरतं.

या सार्‍याच्या मधोमध

एक व्यक्ती —

शोधत असते ‘काहीतरी’…

नाव नसलेलं,

शब्दात न मावणारं,

पण आत खोलवर असणारं.

ती व्यक्ती कधी "मी" असते,

कधी "तू",

कधी कुठलीही ओळख नसलेली एक झलक...

...आणि त्या शोधात,

सापडणं-हरवणं, थांबणं कुठेच नाही —

फक्त क्षणभर,

एखादा विचार आपल्याला बघतो

आणि आपण त्याचं उत्तर होतो…

क्षणभरासाठीच.

                                            - तेजश्री शिंदे✍️