सखी'चे पत्र (8).... ओला वाळवंट!

 पत्र (8)

प्रिय अमर,

             अरे.. मी काही लिहिले नाही याचा अर्थ असा मुळीच नाही की तू व्यक्त होणे सोडून द्यावे. माझा राग हा काही फार काळ टिकणारा नसतो हे माहीत असूनही इतक्या महिन्यांचे मौन धारण करणे तुला शोभत नाही. मी काही तुला जज करत नाही आहे बर का!... पण तुझे हे असे तुटक वागणे अगदी पहिल्यांदाच जिव्हारी लागले. आपल्या आवडत्या व्यक्ति सोबत असे कोण वागते. मुळात तुझ्या वागण्याचे अनेक धागे-दोरे मला कधी जुळवताच आले नाहीत बघ. माझ्या सारख्या मनमोकळ्या स्वभावाची व्यक्ती बोलून मोकळी होते... तुझ्यासारखे नाही हो! उगाच आपल्या आविर्भावात जगत रहायचे. 

               

          असो... तू कॅनडाला तीन वर्षांच्या प्रमोशनवर जाणार म्हणून मी फार आनंदी होते. त्या निमित्ताने एक नवा देश तुझ्या जाणिवेतून उमगून घ्यायला मिळणार याचा कोण आनंद झाला म्हणून सांगू...!! पण कुठे माशी शिंकली कुणास ठाऊक??? तू गेलास ते पुन्हा वळून न पहाताच.

          असे अधूनमधून मागे वळून पाहिले पाहिजे नाही का??... आपण पुढे निघून जाताना कोणी आपल्यासाठी तिथेच तर थांबले नाही ना याची एकदा तरी खात्री केली पाहिजे. तू तसाही थांबणार्‍यातला नाहीस हे कळून चुकले होतेच की!...पण तरीही तुझ्या सोबत समांतर प्रवास करण्याचा निर्णय हा सर्वस्वी माझाच आहे यात काही शंका नाही....आणि माझा आनंद मुळात त्यातच आहे. आपण निर्माण केलेल्या भावविश्वात मी फार रमते असे तू गमतीने म्हणायचास... पण खर सांगू... मला आवडंत आपल्यात रमायला. उगाच इतरांच्या भावविश्वात लुडबुड करून तिथे काहूर माजवण्यापेक्षा आपले हे बरे. 

          हल्ली माणसे वाचायची सवय चांगलीच जडली आहे. बॅक ऑफिसला काम करून करून रुटीन थोडे रुक्ष झाले होते. आता मात्र रोज नव्या नव्या क्लाइंटला भेटणे.. त्यांच्या ऑफिसला व्हिजिट करणे.. हा कामाचा भाग झाला आहे. अनेक ऑफिसेसमध्ये तासनतास उगाच बसून रहावे लागते अशावेळी तेथील येणार्‍या जाणार्‍या माणसांची निरीक्षणं करण्याचा नवा छंद जोपासला आहे.

गुल्लक सी है जिंदगी
बड़े धीरे धीरे भरती है..
हर एक सिक्के के साथ 
अपना मोल बढ़ाती है..

           अमर... तू पुरुष म्हणून विचार न करता थोडे तटस्थ राहून मी काय बोलतेय याकडे बघ. माझ्याच ऑफिस मधील रोमा अतिशय सुंदर स्त्री...तिच्याच बाजूच्या डेस्क वरील पुरुषाच्या प्रेमात पडलीये. दोघेही विवाहित.. तरीही पुन्हा प्रेमात. साधारण काही महिन्यांच्या त्यांच्या नात्यात आता मात्र पूर्वीसारखी ओढ दिसत नाही. त्यांच्या वागण्या बोलण्यात फरक पडला आहे... बोलणे तुटक वागणे तुटक..! हे असे का झाले याचा थोडा विचार केला तर एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवली... आपल्याला सामाजिक चौकटींच्या बाहेर पडून मनासारखे वागायचे झाले तर ..आपण त्यासाठी पुन्हा एखादी भंपक चौकट स्वीकारतो. लग्न संस्थेत अतृप्त असलेले आत्मे प्रेम या चौकटीत आपल्या अतृप्त इच्छा पूर्ण करत असतात...आणि जेव्हा त्या पूर्ण होतात त्यानंतर त्या व्यक्तीची त्यांच्या आयुष्यात फार काही जागा उरत नाही... नुसता व्यवहार!

         मला तू सर्वांगाने आवडतेस आणि मला तुझ्या सोबत काही रात्री घालवायला आवडतील... असे सरळ सरळ विचारण्याची धमक आपल्या समाजव्यवस्थेतील पुरुषात असणे विरळाच.. मग मला तू आवडतेस पासून... सुरू होऊन माझे तुझ्यावर प्रेम आहे हे बोलून काही काळासाठी एकत्र येणारे पुन्हा का दुरावतात याचे उत्तर त्यांच्या जगण्यातच दडले आहे..रुक्ष... बोथट...तर्कशून्य विचार!?

          सामाजिक मूल्य दिवसेंदिवस बदलत चालली आहेत. आपल्यापेक्षा हल्लीची पिढी ही जास्त फ्लेक्सिबल आहे.. सर्वार्थाने! तरीही बाई मनावर बोलणार्‍यांनी पुरुषाच्या मनातील गुजगोष्टी देखील सांगितल्या पाहिजेत. पुरुष म्हणून त्याची झालेली जडणघडण, विचारांची गुंतागुंत, तटस्थता,भावनिक कोलाहल, वगैरे वगैरे...

              काही गोष्टी आपण टैबु बनवून ठेवल्या आहेत... तरीही त्या घडतातच की... मग या गोष्टींकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलणे गरजेचे आहे असे नाही का वाटत तुला??? माणूस म्हणून जगणे खरच महाग होऊन बसले आहे. पुस्तकांपेक्षा वाचलेली माणसे अधिक अस्वस्थ करतात.

         असो....साधारण वर्ष होत आलं तुला कॅनडाला जाऊन. मी फार पूर्वी एक नॉवेल वाचले होते Anne of Green Gables" by Lucy Maud Montgomery अतिशय सुंदर पुस्तक आहे...त्यात Anne च्या आयुष्यातील प्रवासासोबत कॅनडाच्या निसर्ग सौंदर्याचे आलेले वर्णन हे आयुष्यात एकदा तरी कॅनडाला भेट देण्याची इच्छा जागृत करते. तिथली माणसे.. त्यांचे राहणीमान.. संस्कृति.. विचारधारा...निसर्ग...फुले...फळे... खानपान...तो बर्फाचा ओला वाळवंट अगदी सगळे सगळे अनुभवायची इच्छा होते..!! 

           माझे पत्र मिळताच तू कुठे कुठे फिरलास.. काय काय अनुभवलेस.. जे जे तुला जाणवले.. ते सगळे लिहून पाठव हं! व्हिक्टोरिया पार्क येथे गेला होतास का.. तेथील निसर्ग सौंदर्य भुरळ घालणारे आहे असे वाचले होते.. तसेच त्यांच्याकडील स्त्री सौंदर्या बद्दलही बरेच वाचले आहे बर का... तुझ्या लिखाणातून ते अनुभवता येईलच... हाहा..!

           ओल्या वाळवंटासारखा आपल्या मैत्रीतील ओलावा ही असाच बहरत राहो...निखळ सौंदर्याची भेट तुझ्या जाणिवेतून करून घेण्यासाठी आतूर असलेली...

                                    तुझ्यातच दडून तुला शोधणारी                                                                       सखी