अमर'चे पत्र (पहिले)

 

           

         

                                         अमर'चे पत्र

प्रिय सखी,

         माझ्यासाठी नेहेमीच कुतूहलाचा विषय असलेली, स्त्री म्हणून समोर असली तरी त्यापलीकडची एक निखळ व्यक्ती म्हणून माझ्यासमोर आलेली, विचारातली परिपक्वता, आत्मविश्वासाने ओतप्रोत भरलेली, सहजता हाच जिचा शृंगार वाटावा आणि प्रत्येक गोष्टीकडे एका वेगळ्याच जाणिवेतून पाहणारी अशी तू, म्हणजे माझी सखी!

                 तुला "माझी" म्हणतानाही अंगावर सरकन काटा उभा राहिला. तू इतकी हवीहवीशी आहेस, पण तरीही पुन्हा तुझ्या समोर येताना पोटात गोळा येतोच. माझ्या वैचारिक भावविश्वाला काही काळासाठी तू व्यापून टाकलेस. काही म्हण पण तुझ्याकडे बघून खूप शिकण्यासारखे वाटले.. त्यात काही क्षण तुझ्यासोबत जगता आले हे म्हणजे माझ्यासारख्याला वाळवंटात पाणी मिळण्यासारखे होते. मी मितभाषी असलो तरी माझ्या करेक्ट भावना तुझ्यापर्यंत पोहोचत होत्या. 

                तुझ्या प्रत्येक पत्राला किमान वीस-पंचवीस वेळा तरी वाचले असेल, तरीही त्यातील अनेक गोष्टी आजही अनाकलनीय वाटतात. तू म्हणतेस त्याप्रमाणे याला मी सर्वार्थाने लहान असल्याचे कारण असू शकेल???? कुणास ठाऊक ? पण नक्की काहीच सांगता येणार नाही. खूप प्रश्नचिन्ह आहेत. 

                     तू हळूहळू माझ्यासमोर खुलत गेलीस. तुझा तो बिनधास्तपणा माझ्या सारख्या लाजर्‍या-बुजर्‍या व्यक्तीला फारच भावणारा होता. दरम्यानचा काळ हा माझ्यासाठी फारच क्रूशल असा होता. अनेक स्थित्यंतरे घडत गेली आणि मी देखील त्यांच्या प्रभावाखाली वाहवत गेलो. ठहराव म्हणतात तो नव्हताच आयुष्यात. समुद्रात भरकटलेल्या नावेसारखे आयुष्य दिशाहीन झाले होते. त्यात तू अशी ओझरती माझ्या आयुष्यात आलीस की तुला सतत शोधू लागलो. आज विचार केला तर तो शोध मला माझाच वाटत जातो. 

                  एखाद्याच्या येण्याने आपण इतके शोधक होतो का ग..?? आज वळून पाहिले तर सगळेच भासमान वाटते पण तुझ्या पत्रांनी पुन्हा जिवंतपणा आल्याची जाणीव होते आहे. आता हा जिवंतपणा नक्की नात्यात आला आहे की आयुष्य जगण्यात एवढे मात्र माझ्या समजण्या पलीकडचे आहे.

             तू म्हणजे सुगंध आहेस, कोणत्याही नात्याला उर्जितावस्था देणारी! तुझा "बंधमुक्त" हा शब्द मला फारच आवडतो. मला तसे जगावे वाटते म्हणून नव्हे, तर एक स्त्री असून देखील तू तसे जाणीवपुर्वक जगत आहेस म्हणून..! स्त्रीत्वाचा कोणताही आततायीपणा तुझ्या वागण्यात नाही. तुझ्या व्यक्तिमत्त्वातच माणुसकीचा अविरत झरा आहे. मी अनेक पुस्तक वाचली, समजून घेतली.. आचरणात आणली पण माणसे वाचणारी, समजून घेणारी आणि त्यांच्या सोबत प्रगल्भ होणारी तू पहिलीच..!

                  तुला कॉफी आवडते हे फार उशीरा कळले. तू कधी तसे जाणवूच दिले नाहीस. तुझ्या सोबत घेतलेला चहाचा प्रत्येक कप हा खास होता...कारण तू जेवढे त्या कपाअडून पहात होतीस, त्यापेक्षा कितीतरी जास्त मी तुझी नजर चुकवून तुला न्याहाळत होतो.

                 मला तुझ्यासारखे कधीच व्यक्त होता येणार नाही, पण तुझ्या पत्रांना डावलून उत्तर न पाठवणेही मला शक्य नव्हते. आज शनिवार.. तुझा आवडता दिवस! मीही आज ऑफिसला दांडी मारली. मग काय.. बसलोय लिहीत. 

                 तुझ्यासोबत काही क्षण जगलो, रित्या हाती आलेलो आज ओंजळ भरून आहे. तुझ्या आठवणींचा कप्पा मी ही जपून ठेवला आहे. 

              ऑफिसातील गुलाबाची कुंडी सोबत आणली होती. त्याला आता दोन पांढरेशुभ्र गुलाब फुलले आहेत. इथेही तो एकटा नाही. प्रवाही होतो आहे..प्रयत्नात आहे.

                                                                                                           तुझी सहजता भावलेला 
                                                                                                                         अमर