अबोल... न बोलताच सर्व काही बोलून जाणारी..!

 

                 अबोल 

तू समोर आलास तरी डोळे तुला पाहणार नाहीत..

पण तुला पाहिल्याशिवाय मला रहावणार नाही.

तू समोर बसशील नि

विषयाला सुरुवात करशील..

शब्दांनी घिरट्या घालत हृदयात हात घालशील.

तुझे मला पहाणे नि माझे तुला न्याहाळणे.. 

माझी नजर चुकवून पुन्हा पुन्हा मलाच पहात रहाणे.

आंतरिक ओढ ही सहजरीत्या वाढत गेली..

तुझ्या एका स्पर्शाची हुरहूर मनी ऊब देऊन गेली.

चाहूल माझी लागताच डोळे तुझे लुकलुकले..

शब्दांच्या पलीकडले भाव मनी दरवळले.

श्वास रोखून श्वासांमध्ये स्पर्श हळुवार पुटपुटले..

शब्दांनीच मिठीत घेऊन अबोल क्षण गोंजारले.

अव्याहत प्रवास हा खूप काही देवून जातो..

अमृतसुखाची ओंजळ अनुभूतीने भरून नेतो.

तुझ्या माझ्या नात्याला मखमली सुगंध दरवळतो..

 खोल खोल गर्तेतून प्रेमभाव तरंगतो..

खोल खोल गर्तेतून प्रेमभाव तरंगतो..!

                                                        - तेजश्री शिंदे