ओनामा (Onama)

  सुंदरता बहुत सुंदर दिखते हो तुम... उस तरह नहीं जैसे सुंदरता बताई जाती है, बल्कि उस तरह जैसे अचानक दिल भर आता है। जैसे किसी हँसी के बीच आँखें भीग जाएँ, और वजह पूछने का मन ही न करे। तुम्हें देखते ही कुछ संभलता नहीं, कुछ बिखरता भी नहीं— बस अंदर कहीं एक हल्की-सी कसक जाग जाती है। तुम बोलते हो तो शब्द नहीं चुभते, धीरे-धीरे मन के कोने में जगह बना लेते हैं। और जब तुम सुनते हो, तो लगता है मेरी हर अधूरी बात पहले से ही तुम्हें पता थी। तुम्हारे पास होने में कोई दावा नहीं, फिर भी दिल खुद को थोड़ा और तुम्हारा मान लेता है। शायद इसलिए तुम्हारी याद कभी बेचैन नहीं करती— बस चुपचाप साथ चलती है। क्या कहूँ... सुंदरता अगर किसी एहसास का नाम है, तो बहुत सुंदर दिखते हो तुम— हर बार जब बिना वजह दिल भर आता है। - तेजश्री शिंदे ✍️ 

  Selfie : नजरेत अडकलेली प्रतिमा                              आज selfie हा शब्द इतका सामान्य झाला आहे की, तो उच्चारताच आपोआप एक कृती आठवते. फोन हातात घेतला जातो, कॅमेरा उघडला जातो आणि क्षणात एक प्रतिमा टिपली जाते. आपण त्या प्रतिमेकडे पाहतो, थोडं समाधान मानतो आणि पुढच्या कामात गुंतून जातो. पण selfie ही केवळ कृती नाही; ती आपल्या काळाची एक सवय आहे.                 ही सवय माणसाला सतत दिसत राहण्याची, नोंदवले जाण्याची आहे. जिथे शब्द थांबतात, तिथे प्रतिमा बोलू लागते. कधी ती आनंद दाखवते, कधी उत्साह, तर कधी केवळ “मी इथे होते” याची खूण. selfie म्हणजे आपल्या अस्तित्वाची एक छोटीशी सही असते.                  काही वेळा selfie ही गर्दीतून स्वतःला वेगळं करून दाखवण्याची गरज असते. आपण कुठे होतो, कोणासोबत होतो, हे सांगण्याची. पण त्याचवेळी ती एक शांत इच्छा देखील असू शकते— कोणाच्या नजरेत आपण कसे दिसतो, हे जाणून घेण्याची. त्या नजरेत आपल्याला ओळख...