लेखणी (कविता)
लेखणी हातात लेखणी आली नसती तर ती झाली असती राजकुमाराची राणी जो पांढर्या घोड्यावर स्वार होऊन घेऊन गेला असता तिला त्याच्या राजमहाली.. कि लंकेची पार्वती होऊन तिष्ठत बसली असती रामाची वाट पाहत जो घेऊन जाईल तिला कधीतरी त्या दुष्ट रावणाच्या तावडीतून हातात लेखणी आली नसती तर 'बा' ने लावून दिले असते लगीन अन् दोन पोरांची आई होऊन मिरवत राहिली असती सौभाग्याचे चारमणी .. आईने दिलेली बाईपणाची शिकवण लग्नानंतर ती बदलत रहाते बाईमन पत्नी, सुन, आई, वहिनी अशा नात्यात ती हरवून जाते तिच्या जन्माचा खरा अर्थ हातात लेखणी आली नसती तर पडलेल्या प्रश्नाची पेटली असती होळी अन् अगणित प्रश्नांचा प्रवास कधीच विरून गेला असता पंचमहाभूतात किमान या लेखणीने तिच्या विचारांना करून दिली पायवाट.. जी मैलोनमैल तुडवत ती करते आहे प्रवास स्त्री जन्म शोधण्याचा..! ती ढुंढाळतेय इतिहासातील राहून गेलेल्या पाऊलखुणा 'ती'ला स्वतःच करावे लागेल उत्खनन अन् शोधून काढावी लागतील दबून पडलेली स्त्रीत्वाची चिन्हे तिला थांबताच ...